Από τη μία μεριά, μου αρέσει πολύ που βλέπω ότι ο απλός κόσμος αντιδρά και υπάρχει κινητοποίηση, αντί να μένει αποστασιοποιημένος και αμέτοχος. Από την άλλη, δεν αντέχω να βλέπω αυτούς που εκμεταλλεύονται το τραγικό γεγονός για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους (τα τελευταία μπορεί να τα ακούσετε και με τη λέξη ιδέες) και να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη.
Και στη μέση ένας άδικος θάνατος...
Ευτυχώς, οι συνάνθρωποι του Αλέξανδρου έχουν ακόμα την ικανότητα να διαμαρτύρονται, να απαιτούν να αποδωθεί δικαιοσύνη και-εξίσου σημαντικό- ελπίζω να αποδειχθεί στο μέλλον και πως δεν ξεχνούν.
Δυστυχώς, υπάρχουν και οι άλλοι που δεκάρα δε δίνουν για κανέναν και κάνουν πολιτική χωρίς ίχνος ευαισθησίας. Και αυτοί είναι που ακούγονται περισσότερο αυτές τις μέρες. Δυστυχώς, μέσα στο φορτισμένο κλίμα είναι δύσκολο να τους διακρίνουμε, όταν αυτοί σπεύδουν να μπουν μπροστάρηδες και να κατευθύνουν την οργή μας. Δυστυχώς, νιώθω πως η χρόνια αγανάκτησή μου για την κακή λειτουργία της αστυνομίας, για την λειτουργία του κράτους ως προστάτη των πλουσίων και, ακόμα, για την κακή παιδεία, την οικολογική καταστροφή, έχει συγκεντρωθεί μαζί με τη δικιά σας και έχει γίνει όπλο (πιστόλι ή μολότωφ) στα χέρια κάποιων, που για κάποιο λόγο, δικαιούνται να ομιλούν εξ ονόματός μας.
Δυστυχώς, παρουσιάστηκε σαν να φτάσαμε στο σημείο να ζητάμε κατάλυση της δημοκρατίας. Οι ένοχοι να καούν στην πυρά χωρίς δίκη, γενικά όλα να καούν στην πυρά αδιακρίτως και η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση να πέσει.
Δυστυχώς, υπάρχει κίνδυνος η ιστορία να γράψει ότι ζητήσαμε να βγει ο στρατός στις πόλεις και να επαναφέρει την τάξη και την ασφάλεια (ελπίζω ότι είναι τραβηγμένο αυτό το τελευταίο και το γράφω από την ταραχή μου).
Δυστυχώς, μετά από όλα αυτά, όταν θα σβήσουν οι φωτιές, θα ψηφιστούν πάλι εξ ονόματος μας αντιτρομοκρατικά νομοσχέδια και θα δούμε κάμερες να μας παρακολουθούν για το καλό μας, ώστε να μην ξανακαούν οι πόλεις μας και οι -λιγοστές ως επί το πλείστον- περιουσίες μας.
Όχι, δεν είναι αυτά που θέλουμε να πετύχουμε με την οργή μας κύριοι πολιτικάντηδες, αριστεροί, δεξιοί, βόριοι και νότιοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι, πιστεύω, ζητάμε αυτό που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Ζητάμε να αποδωθεί δικαιοσύνη και να τιμηθεί η μνήμη ενός συμπολίτη μας που χάθηκε. Ζητάμε να μην ξανασυμβεί παρόμοιο τραγικό περιστατικό. Ζητάμε να μην παίρνουν πιστόλια στα χέρια τους άνθρωποι με ολιγόμηνη εκπαίδευση που έχουν χαρακτηριστεί σόφρωνες χάρη σε απαρχαιωμένα ψυχολογικά τεστ. Ζητάμε αστυνομικούς-λειτουργούς, που δε θα έχουν προσληφθεί βιαστικά και μαζικά για ψηφοθηρικούς λόγους και για να μπαλώσουν τις τρύπες του συστήματος.
Νιώθω πως τα γεγονότα έχουν ξεπεράσει τον άδικο θάνατο του Αλέξανδρου, που κάποιοι εύκολα οικιοποιήθηκαν και καπηλεύτηκαν για να πετύχουν τους ιδιοτελείς στόχους τους.
Αύριο, Τρίτη 9 Δεκέμβρη 2008, ας αποχαιρετίσουμε αυτό το παιδί με το σεβασμό που του αξίζει και ας αφήσουμε το μοναδικό αληθινό πράγμα σ' αυτό τον παραλογισμό που ζούμε, τη βωβή θλίψη μας, να ακουστεί παντού την ώρα της κηδείας του. Και ο θάνατός του να μη σταθεί αφορμή για καταστροφή, αλλά για δημιουργία.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 σχόλια:
imoun vevaii oti tha epanerxosoun:)
eyxomai mono i epomeni aformi pou tha sou dothei gia na grapseis na min einai to idio thliveri:(
ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ που δολοφονήθηκε ένα παιδί 15 χρονών - θα μπορούσαμε να τον έχουμε μαθητή.
ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ που δεν είναι ΟΛΟΙ και κάθε μέρα έξω στο δρόμο. ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ διπλά που δεν είναι κάθε μέρα έξω στο δρόμο κάθε γονιός κάθε 15χρονου.
ΕΝΟΧΛΟΥΜΑΙ πάρα πολύ που οι κραυγές όσων είναι στο δρόμο καπελώνονται από αυτούς τους λίγους που απαντούν με βία εναντίον δικαίων και αδίκων, στην κρατική βία. ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ όταν κάποιοι από αυτούς -όπως δειλά αρχίζει ν' ακούγεται- είναι, όπως ο δολοφόνος "κρατικοί λειτουργοί".
ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ από τα "μέσα", που για άλλη μια φορά χειραγωγούν τις ζωές μας, με τον τρόπο που "πληροφορούν".
ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΙ τρελά που είναι δυνατόν -έστω και σαν σκέψη- να μπαίνει στη ζυγαριά μια ανθρώπινη ζωή από τη μια μεριά (οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή) με μερικά καμένα μαγαζιά και σπίτια από την άλλη, ή με εκατό καμένα μαγαζιά και αυτοκίνητα, ή ακόμα και με τα καμένα μαγαζιά και αυτοκίνητα όλου του πλανήτη. Η ζωή του καθενός μας ΔΕ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΖΥΓΙ.
ΥΓ. Είναι πολύ σοβαρό το θέμα για να ψάχνω αστείο ψευδώνυμο.
Αν και με όχι καλή αφορμή πραγματικά ειμαι πολυ χαρουμενη που επιτέλους σε ξαναδιαβαζω....μου είχε λέιψει πολύ.
Ακόμα μια φορά ψάχνου αφορμές και αιτίες ... πλάκα μας κάνουν προφανώς!Συμφωνώ πως η ζωή κανενός Μάριε δεν μπαίνει στο ζύγι και είναι πολυτιμότερη από το ATTICA που κάηκε και τρέχουν να το επισκευάσουν γιατί πρέπει να ντυθεί "γιορτινά"... γιατί μέσα μου πιστεύω πως είναι όλα υποκινούμενα...?γιατί εδώ και πάνω από μια βδομάδα νιώθω πιο ηλίθια που προσπαθούν να με πείσουν για πράγματα και καταστάσεις?γιατί νιώθω πως φωνάζω και δεν βγαινει η φωνή και γιατί είμαι σίγουρη πως σε περίπου ένα χρόνο δεν θα υπάρχει τίποτα που να θυμίζει όλα αυτά...και φυσικά θα θελα να μου δείξουν όλες αυτές τις φατσούλες που κάνανε τις "φασαρίες" σε καμια δεκαριά χρόνια να δω ποιες εταιρίες στελεχώνουν...έτσι δεν γίεται ή ειμαι πολυ άδικη....(πωπω όλα τα έμπλεξα...)
Υ.Γ. ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ...μου λείψατε πολυ ΟΛΟΙ!ραντεβού στον τόπο του εγκλήματος σύντομα εεε??
Paidia to keimeno mou briskw pleon poly xliaro kai katwtero twn peristasewn, alla to megalo kerdos itan pou akousa ti gnwmi sas panw sto thema. Sigoura me boithaei na sas "akouw" estw kai grapta. Akoma psaxnw na katalabw ti egine kai kyriws anarwtiemai an kati allakse. Molis mou perasei to sok elpizw na mporw na dw ta pragmata pio antikeimenika.
Sebh kai esy mas eleipses...Itan kai ta gennethlia tou "G" tis proalles, epeteios istorikwn stigmwn. Kai egw perimenw to idio rantebou.
Ax!!!San kati na 8umamai!To eixa 3exasei pantelws ase pou ton exw xasei kai pantelws....Molis oloi suner8oume 8a bgaloume mia akrh...mono pou fobamai toso mhn htan ola prosxediasmena kai poulh8hke mia zwh etsi apla les kai eixame ekptwseis....alimono mas !!!!
Δημοσίευση σχολίου