Τόσο καιρό ξέραμε ότι 8 με 10 περίπου θα ζούμε στο σκοτάδι ως υποχρεωτική συμπαράσταση στους απεργούς. Στην πραγματικότητα ήταν μία άσκηση για να είμαστε έτοιμοι για το σημερινό grande finale! Ή για τη μεγάλη αρχή ίσως...
Θα μου πείτε έτσι θα σώσουμε τον κόσμο (banal); Εσείς αν θέλετε μπορείτε να κάνετε περισσότερα. Αλλά αν δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε καν αυτό...
Για να μην παρεξηγηθώ...Όλα αυτά θυμίζουν λίγο τη Μέρα της Γυναίκας και την Ολυμπιακή Εκεχειρία. Αλλά δεν μπορώ να μείνω ασυγκίνητος στο γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει το Έγκλημα που έχει συντελεστεί και την Τιμωρία που θα ακολουθήσει. Όχι δεν αυτομαστιγώνονται, αλλά τουλάχιστον προσπαθούν, και ξέρουν ότι αν προσπαθήσουμε και οι υπόλοιποι, δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Ελπίζω η δύσκολη μάχη τους με τους υπεράριθμους "εγώ θα σώσω τον κόσμο;" να στεφθεί με νίκη, με κερδισμένο τον κόσμο.
Ραντεβού με τους διακόπτες στις 20:00.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου